Cały cytat z Alicji z Krainie Czarów brzmi „W tym właśnie sęk, że Czas nie znosi, aby go zabijano. Gdybyś była z nim w dobrych stosunkach, zrobiłby dla ciebie z twoim zegarem wszystko, czego byś chciała.”

 

Dziś kilka słów o czasach w języku niemieckim. Nie będziemy się w nie zagłębiać jak studenci filologii. Przekazuję na Wasze ręce najważniejsze funkcje poszczególnych czasów w języku niemieckim.

  1. Czas teraźniejszy Präsens służy do wyrażania teraźniejszości (*) (czas mówienia = czas wydarzenia = czas postrzegania) i przyszłości (**) (czas mówienia jest wcześniej niż czas wydarzenia = czas postrzegania).

* Ich schreibe (jetzt) den Text. – Ja piszę tekst (jestem w trakcie pisania albo piszę go w tym momencie).

** Morgen schreibe ich den Text. – Jutro napiszę ten tekst.

** In zwei Wochen haben wir Urlaub. – Za dwa tygodnie mamy urlop.

 

  1. Czas przeszyły Präteritum (zwany też Imperfekt) oraz Perfekt służą do wyrażania przeszłości. Präteritum stosujemy częściej w języku pisanym (poezja, opowiadania), w mowie potocznej; Perfekt z języku mówiony i pisanym.

Präteritum (czas mówienia jest późniejszy niż czas wydarzenia = czas postrzegania)

Vor vielen Jahren lebte die Königin. – Dawno temu żyła sobie księżniczka.

Mein Vater arbeitete gestern. – Mój ojciec wczoraj pracował.

Ich war gestern im Kino. – Wczoraj byłem w kinie.

Ich hatte gestern keine Zeit. – Wczoraj nie miałem czasu.

 

Perfekt (czas mówienia jest późniejszy niż czas wydarzenia = czas postrzegania)

Das Kind ist gerade eingeschlafen. – Dziecko właśnie zasnęło (i rezultat jest taki, że śpi).

 

Perfekt może się także odnosić do przyszłości (czas mówienia przed czasem wydarzenia, czas wydarzenia przed czasem postrzegania).

Bis Morgen habe ich das erledigt. – Do jutra będzie to załatwione.

 

  • Plusquamperfekt (czas działania przed czasem postrzegania, czas postrzegania przed czasem mówienia) – określa przeszłe wydarzenia, których skutki możemy następnie dostrzec.

Ich hatte letzte Sommerferien einen Hund gefunden.

1939 war der 2. Weltkrieg ausgebracht.

 

  1. Futur I określa przypuszczalne wydarzenia w przyszłości (czas działania = czas postrzegania = czas mówienia).

Sie wird (im Moment) Kaffee trinken. – Ona (w tym momencie) powinna pić kawę.

Er wird (jetzt) arbeiten. – On (obecnie) powinien pracować.

 

Futur I określa przyszłe wydarzenia (czas działania = czas postrzegania, następują po czasie mówienia).

 

Wir werden (bald) losfahren. – Zaraz będziemy ruszali.

Am Sonntag werden wir ins Kino gehen. – W niedzielę będziemy szli do kina.

 

  1. Za pomocą czasu Futur II możemy wyrazić przekonanie, że coś się na pewno wydarzy w przyszłości (czas działania = czas postrzegania, po czasie mówienia)

Bis morgen wird die Aufgabe gemacht werden. – Do jutra praca będzie zrobiona (zapewnienie).

 

 

 

Teraz już czasy macie pod kontrolą. Udostępnijcie, aby i inni zapanowali nad czasami.