Dziś jeszcze kilka słów o czasie Perfekt dla czasowników haben i sein.

Doświadczenie pokazuje, że kiedy miłośnicy języka niemieckiego mają utworzyć czas przeszły Perfekt dla poniższych zdań, to nic trudnego.

Ich lerne Deutsch.        Ich habe Deutsch gelernt.

Wir spielen Fußball.     Wir haben Fußball gespielt.

Er geht in die Schule.   Er ist in die Schule gegangen.

 

Ale przy zdaniach typu: Ich bin Schüler. Ich habe einen Hund. – robi się mętlik w głowie.

Ich bin ein Schüler gewesen.    Dwa razy sein?

Ich habe einen Hund gehabt.    Dwa razy haben?

 

Czasowniki haben (mieć) i sein (być) to zwyczajne, pospolite, często stosowane czasowniki, które mają w języku niemieckim dodatkową funkcję – służą do tworzenia czasu przeszłego Perfekt. Jak każdy czasownik mają własne formy czasu przeszłego:

sein – war – gewesen

haben – hatte –gehabt

 

Zdania:

Ich bin Schüler gewesen.

Ich habe einen Hund gehabt.

są jak najbardziej poprawne, nawet hiperpoprawne (to tak samo jakbyśmy poszli do sklepu i powiedzieli, że chcemy chleb [chleb] z naciskiem na b, a nienaturalne w wymowie p [chlep]).

A jeszcze lepiej, jeśli powiemy w czasie Präteritum:

Ich war Schüler.

Ich hatte einen Hund.

 

I już mówimy jak rodowici użytkownicy języka niemieckiego 😉

Dla utrwalenia jeszcze odmiana form czasu Präteritum dla haben i sein, czyli właśnie naszego hatte i war:

 

ich hatte, war

du hattest, warst

er/ sie/ es hatte, war

wir hatten, waren

ihr hattet, wart

sie/ sie hatten, waren